Od ostatniego wpisu minął ponad miesiąc i dokładnie miesiąc temu zaczęłam nową pracę. Po kilku latach przerwy, wróciłam do projektowania i całkiem mi z tym dobrze. Są oczywiście minusy, jak wczesne pobudki i ograniczony urlop, ale poza tym cieszę się bardzo z codziennego kontaktu z "żywym" człowiekiem. Tego mi chyba najbardziej brakowało w ostatnim czasie.

Kolejny leniwy weekend za nami. Ostatnio niewiele się dzieje. Z niecierpliwością wyglądamy wakacyjnego wyjazdu, ale jeszcze trochę czasu do niego zostało. 

Chociaż za oknem jeszcze go nie ma, w domu już czujemy jego atmosferę. Pan G. przechodzi w tryb domowy, więc będzie nam z Zośką raźniej. Lato czyli wakacje. Mimo że do szkoły przestałam chodzić już dobrych kilka lat temu, to właśnie przez pracę Pana G. lata odlicza się u nas od wakacji do wakacji. 

Dzieje się u nas ostatnio sporo, więc i czasu mniej na blogowanie. Ale lubię takie okresy, kiedy po głowie nie chodzą głupoty, tylko człowiek zajmuje się tym co tu i teraz i cieszy się chwilami spędzanymi tak jak lubi. 

Kolejny miesiąc za nami. Trochę zimowy, trochę wiosenny. Intensywny sklepowo, a także wyjazdowy. Zanim na dobre zaczniemy kwiecień, przypomnijmy sobie, co wydarzyło się w marcu. 

Czas leci nieubłaganie. Już mamy marzec, a jeszcze niedawno był grudzień wraz z Bożym Narodzeniem. Wiosna puka już drzwi. Nigdy nie byłam optymistką, więc i teraz nie wierzę, że lada dzień będzie pięknie i zielono. Mam przeczucie, że zima da nam o sobie jeszcze znać. Ale mimo wszystko już bliżej niż dalej do momentu, w którym nareszcie zrzucimy ciepłe okrycia i będziemy wygrzewać się na słonku. 

Przyznam szczerze, wciągnęło mnie. 

Za sprawą mojej przyjaciółki (@zielonyiksik na instagramie) zaczęłam szyć ciuszki dla Zośki. A jak mi się coś spodoba, to pochłania mnie to bez reszty. Dlatego też nie mam teraz głowy na wnętrzarskie tematy i zdjęcia mojego mieszkania. Pewnie, prędzej czy później, szycie mi się znudzi i wrócę do mojego "podstawowego" hobby, ale póki co jestem "w ciągu".